TANGRAM, FRAGMENTS OF THE SELF
Υπάρχουν στιγμές στην ζωή μας που γινόμαστε κομμάτια, ένας σωρός από σπασμένα κομματάκια. Τότε πρέπει κανείς να επιστρατεύσει τις δυνάμεις του και να προσπαθήσει να βάλει τα κομμάτια στην θέση τους. Οφείλει όμως πρώτα να τα αναγνωρίσει: ποιο είναι ποιο, τι είναι τι, τι δουλειά κάνει που θα έπρεπε να βρίσκεται. Ανακαλύπτει κανείς κομμάτια που δεν ήξερε ότι τα είχε, δεν γνώριζε την χρήση τους, η τα χρησιμοποιούσε λανθασμένα.
Αργά, κάνοντας σωστές και μη κινήσεις, ξαναστήνει το παζλ της προσωπικότητας του. Το αποτέλεσμα δεν θα είναι ποτέ το σωστό – γιατί δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Σημασία δεν έχει καν το αποτέλεσμα αλλά η σκληρή διαδικασία του επαναπροσδιορισμού.
Αυτή η διαδικασία θυμίζει σχηματικά το TANGRAM. Παιχνίδι από την Κίνα, άγνωστο πόσο παλιό, έχει επτά γεωμετρικά σχήματα, τα οποία συνθέτοντας φτιάχνει κανείς μια οποιαδήποτε εικόνα. Δεν υπάρχει νικητής σε αυτό το παιχνίδι, οπού οι συνδυασμοί είναι άπειροι. Ο καθένας φτιάχνει την δική του εικόνα διαλέγοντας ενσυνείδητα ή μη τα κομμάτια του.