Το “I hate to be controlled” είναι μια προσπάθεια να δοθεί εικόνα σ’ ένα ψυχικό τοπίο.
Η πυκνή δομή και τα μελαγχολικά ζωάκια που κυριαρχούν, περιγράφουν την πολυπλοκότητα του εγκέφαλου με τα συναισθήματα, τις αναμνήσεις, τις εντολές, τις επιθυμίες.
Σκοπός είναι να αντιμετωπίζονται φανταστικά και ρεαλιστικά στοιχεία – τα οποία είναι εκεί για να υπενθυμίζουν ότι όλα εν τέλει καταλήγουν στην πραγματικότητα – με τον ίδιο πλαστικό τρόπο.
Τα σχέδια που περιέχονται στο “I hate to be controlled” είναι αντίθετα από τα ζωγραφικά έργα μονόχρωμα. Μ’ ένα μόνο χρωματιστό μολυβί, γίνεται η προσπάθεια ν’ αποδοθούν όσο το δυνατόν περισσότερες πλαστικές ποιότητες. Πρωταγωνιστές είναι πάλι τα pets τα οποία κολυμπούν σ’ ένα γλυκανάλατο μοναχικό περιβάλλον.
Το σύνολο των έργων δεν αναζητά την ανατροπή.
Επενδύει στο μελαγχολικό βλέμμα των χαρακτήρων που “they hate to be controlled” και στο συναισθηματικό τους φορτίο.
Είναι σαφές πως στόχος δεν είναι η σοβαροφάνεια.
Είναι κυρίως ένα μονοπάτι, ένας δρόμος προς την ενόραση.